wort dictionary

Fügung

die
Plural: Fügungen
Genitiv: NULL

۱. (دستِ) تقدیر، سرنوشت، قضا (و قدر)؛ بخت؛ تصادف؛ مشیتِ الهی، خواستِ خدا؛ ترکیب

Beispiele:

گویی تقدیر (چنین) خواسته‌بود که، گویی مقدر این بود که

es war wie eine Fügung, dass

از حسنِ تصادف، از بختِ خوش

durch eine glückliche Fügung