wort dictionary

Ekel

der
Plural: Ekel
Genitiv: s

۱. تهوع، استفراغ؛ تنفر، نفرت؛ چندش؛ اشمئزاز؛ انزجار

Beispiele:

einen Ekel haben/ empfinden vor => ekeln 1

من از (دیدنِ) عنکبوت چندشم می‌شود/ منزجرم/ متنفرم

Spinnen sind mir ein Ekel

نفرت‌زده/ با انزجار/ با تنفر روی خود را برگرداندن از

sich voll Ekel abwenden von

از کسی یا چیزی نفرت داشتن

Ekel vor jdm. oder etwas haben (empfinden)

احساس نفرت در کسی برانگیختن

bei (in) jdm. Ekel erregen