trügen
starkes Verb۱. (آدم را) به اشتباه/ به خطا انداختن؛ اغفال/ گمراه کردن، گول زدن، فریفتن
=> täuschen; [hat]
مثال ها:
(اگر درست در خاطر داشته باشم) اگر اشتباه نکنم (این موضوع مربوط به) دو سال پیش بود
wenn mich meine Erinnerung nicht trügt, war das vor zwei Jahren
فریب ظاهر را نباید خورد
der Schein trügt oft