frohlocken
intransitiv۱. شادکام بودن (از شکستِ کسی)؛ سرمستبودن (از بادۀ پیروزی)
+ über Akk. (schadenfroh sein); geh., [hat]
۲. شادی/ خوشحالیکردن، خوشحالشدن
jubeln; geh., [hat]
۱. شادکام بودن (از شکستِ کسی)؛ سرمستبودن (از بادۀ پیروزی)
+ über Akk. (schadenfroh sein); geh., [hat]
۲. شادی/ خوشحالیکردن، خوشحالشدن
jubeln; geh., [hat]