ausrücken
intransitiv۱. حرکت کردن، به حرکت در آمدن، به راه افتادن
itr., (Truppe, Feuerwehr usw.); [*][ist]
۲. در رفتن، فرار کردن؛ بچاک زدن
itr.; (ausreißen); [*][ist]
۳. بیرون بردن
tr; Typ. (Zeile usw.)
۴. باز/ جدا/ آزاد کردن؛ [دنده:] عوض کردن؛ [کلاج:] گرفتن
tr.;