ausrasten
intransitiv۱. بیرون پریدن (از)، در آمدن (از جای خود)
itr.; ausrasten aus (Verschluss usw.); [*][ist]
۲. از کوره در رفتن، جوش آوردن
itr.; fig.; [*][ist]
۱. بیرون پریدن (از)، در آمدن (از جای خود)
itr.; ausrasten aus (Verschluss usw.); [*][ist]
۲. از کوره در رفتن، جوش آوردن
itr.; fig.; [*][ist]