aufrücken
intransitiv۱. فاصله خود را کمتر کردن، (در یک صف) جلوتر رفتن، جلوتر آمدن، به هم نزدیکتر شدن
aufschließen; [*][ist]
۲. ازتقا پیدا کردن [به سمتی]، ترفیع یافتن، ترفیع گرفتن؛ شدن
befördert werden; [*][ist]
۱. فاصله خود را کمتر کردن، (در یک صف) جلوتر رفتن، جلوتر آمدن، به هم نزدیکتر شدن
aufschließen; [*][ist]
۲. ازتقا پیدا کردن [به سمتی]، ترفیع یافتن، ترفیع گرفتن؛ شدن
befördert werden; [*][ist]