wortwort

aufregen

regt auf · aufregte · hat aufgeregt

Konjugation →

Bedeutungen

  1. tr.; [*]۱. ناراحت کردن، دچار هیجان کردن، عصبی کردن؛ عصبانی کردن؛ حرص و جوش دادن؛ نگران کردن؛ برانگیختن
  2. Beispiele
    حالا لازم نیست از این بابت ناراحت شوی/ حرص و جوش بخوری
    du darfst dich deswegen jetzt nicht aufregen
    وگرفنه مادرت نگران/ ناراحت می شود
    sonst regt sich deine Mutter auf
    حالا چرا این طور عصبانی می شوید؟
    warum regen Sie sich denn so auf?
    در این مورد خودتان را ناراحت نکنید!
    regen Sie sich nicht darüber auf!
    Wendungen
    اینقدر جوش نزن!؛ خونت را کثیف نکن!
    reg dich nicht auf!
  3. sich aufregen über Akk. (sich empören über)۳. عصبانی بودن از چیزی/ از دست کسی