aufgehenVerb · intransitiv · Perfekt mit seinKonjugation →BedeutungenGestirn; [*]۱. طلوع کردن، برآمدن، سرزدن؛ در آمدن، بالا/ بیرون آمدنBeispieleخورشید (از مشرق) طلوع می کندdie Sonne gehr (im Osten) aufماه در آمده استder Mond ist aufgegangenPflanze, Saat; [*]۲. درآمدن، سبز شدن، روییدن، رستن، جوانه زدنTür, Knoten, Knopf usw.; [*]۳. باز شدنaufplatzen; [*]۴. سرباز کردن؛ باز شدن؛ ترک/ قارچ خوردن؛ شکاف برداشت؛ شکافتنKnospe, Blüte; [*]۵. بازشدن، شکفتن؛ درآمدنTeige, Kuchen; [*]۶. ورآمدنjmdm. geht etwas auf; [*]۷. چیزی را فهمیدن، متوجه چیزی شدن؛ به چیزی پی بردن، چیزی دستگیر کشی شدن، شست کسی خبردار شدن [عا]،روشن شدن (موضوع؛ مطلب)[*]۸. قابل تقسیم بودن، مانده نداشتن، حل شدن؛ (جور) درآمدنAlle 12 Bedeutungen anzeigenKI-Erklärung KI